چقدر سخته تو چشمای کسی که تموم عشقت رو ازت دزدیده

 و به جاش یه زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد زول بزنی

 و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی حس کنی هنوزم دوستش داری

چقدر سخته دلت رو باز به دیواری تکیه بدی

که یک بار زیر اوار غرورش همه وجودت له شده

 چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی

 اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بهش بگی

 چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه

 اما مجبور بشی بخندی تا نفهمه هنوزم دوستش داری

 چقدر سخته گل ارزوهات و تو باغ دیگری ببینی

وهزار بار تو خودت بشکنی اونوقت

 اروم زیر لب بگی گل من باغچه نو مبارک